یارکشی صنفی

جغرافیای صنفی ایران در هفته گذشته زمین لرزه های خفیفی را در بخش فناوری اطلاعات پشت سر گذاشت تا مشخص شود اگر فصل نقل و انتقالات فوتبال گذشته و فصل ترانزیت مدیران در پیش است، در عوض ما اکنون در میانه موسم مهاجرت صنفی هستیم. از انتخابات نفس گیر مشهد که بگذریم، از یک سو با برآمدن نفس های اولیه هیئت مدیره جدید سازمان به تدریج خطوط مبهم صاحبان قدرت آینده مشخص تر می شود.
پرویز رحمتی- رئیس جدید هیئت مدیره تهران- می داند که روزشمارش برای آن که هرچه زودتر به بخش جوان تر منتخبین خودی نشان بدهد دو هفته ای است که آغاز شده و بالاخره باید آنها مشخص کنند آیا می خواهند نائب رئیس دوم ولی خبرساز خود یعنی باقر بحری، که نمایندگی نسل دوم را برعهده دارد، فرصت شرکت در بازی قدرت را بدهند یا نه. به ویژه که فعلا اختر اقبال او درخشیدن گرفته است ولی راس هرم قدرت چندان به مسائلی از این دست خونکرده است.
معادله مجهول بالا با پررنگ شدن احتمال بازگشت بازیگر قدرتمند دیگری این عرصه یعنی سهیل مظلوم که سرانجام با استعفای قابل پیش بینی دبیرکل فعلی یک گام به پستی که همواره حضورش در آن قابل تصور بوده نزدیک تر گشته، پیچیده تر شده است. رحمتی تا نیمه نخست دی ماه و مشخص شدن ترکیب شورای مرکزی فرصت دارد جنجال های رسانه ای را از سر باز کند و احتمال ناسازگاری برخی از اعضای جدید و منتقدان قدیم که توامان نیازمند ذکاوت مظلوم و ترسان از اعمال نفوذ وی هستند را بسنجد.
خود نائب رئیس پیشین تهران هم باید تکلیفش را خروجش از ترکیب صنفی و بازگشت دبیرانه به آن مشخص کند. در آن سوی سرزمین it هم اتحادیه در حرکتی نصفه ونیمه، گروهی متکثر ولی در عین حال صاحب نفوذ را به یک مصاحبه مطبوعاتی عجیب دعوت کرد که حضور چند نماینده اسبق و فعلی سازمان در آن نشان داد کهنه کاران ماشین های اداری در پی یک یارکشی صنفی جدید هستند که عدم حضور گروهی ازمدافعان سنتی خود اتحادیه در آن حکایت از عدم استقبال از حرکت اخیر داشت. اتحادیه در ابتدای هفته جاری نیز یک جلسه خبری با ریاست شورای اصناف دارد تا با تهدید رو به رشد تشکیل اتحادیه جدید رو به رو شود و بکوشد گاف خبری خود در آستانه انتخابات سازمان را به دست فراموشی بسپارد.
ارائه شده در فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران