کسی به بازیافت رایانه‌ها می‌اندیشد؟ نه! بازیافت رایانه‌ها مهم نیست.

از کنار انبارهایی که هزاران قطعه کامپیوتری از رده خارج را در درون خود جای داده‌اند به راحتی می‌گذریم، در حالی که این قطعات شاید می‌توانستند در دستان دانش‌آموزی محروم در نقاط دور دست کشور دوباره زنده شده و جان بگیرند.
متاسفانه موضوع “بازیافت” از جمله مسائلی است که همواره در کشور ما نادیده گرفته شده و فراموش می‌شود که در صورت بازیافت مواد، می‌توان به راحتی از به هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کرد.
مساله بازیافت مواد، مانند بسیاری دیگر از سهل‌انگاری‌های ما، در کشورهای غربی جایگاه مهمی دارد.
در این میان باید بازیافت سیستم‌های کامپیوتری را در کنار تمام آن اجناسی گذاشت که هرگز به صورت سازمان‌دهی شده، فکری به حال آن‌ها نکرده‌ایم؛ از این رو تلاش می‌شود تا در این نوشتار به ارایه راهکاری برای حل این مساله پرداخته شود.
مهندس باقر بحری، رییس کمیسیون سخت‌افزار نظام صنفی رایانه‌ای، در گفت‌وگو با خبرنگار سیتنا، می‌گوید: در کشور ما نسبت به بازیافت خودروهایی که بیش از چهل سال از عمر آن‌ها گذشته است، بعضا بی‌تفاوتیم، در این صورت نباید چندان به بازیافت کالایی همچون رایانه که از سال ۷۰ وارد کشور شده امیدوار باشیم.
وی، با اظهار تاسف خاطرنشان می‌کند: سیاست بر بازیافت تجهیزات کامپیوتری نیست و جدا از مسایل زیست محیط باید به دنبال اتخاذ سیاست دیگری بود.
بحری، اضافه می‌کند: امروز انبارهای بسیاری انباشته شده از تجهیزات از رده خارج است که می‌توان از آن‌ها در مباحث‌ آزمایشگاهی در مدارس و هنرستان‌ها بهره برد، در حالی که این عمل تاکنون صورت نگرفته است.
وی، با اظهار این مطلب که هیچ کنترلی بر وجود این تجهیزات قدیمی و رده خارج وجود ندارد، خاطرنشان می‌کند: از آن جا که بزرگترین استفاده‌کننده تجهیزات کامپیوتری بخش دولتی است، می‌توان امیدوار بود که از طریق یک نهاد یا سازمان خاص بر روی تجهیزات رده خارج در انبارهای دولتی کنترلی صورت گیرد تا به درستی از آن‌ها بهره گرفته شود.
وی، معتقد است که نباید از بخش دولتی انتظار داشته باشیم در شرایطی که مسائل مهم‌تری مسکوت مانده است نسبت به این امر اهتمام جدی ورزد (!)، هر چند که در چنین مواردی تا زمان عدم فشار، اقدامی صورت نخواهد گرفت.
رییس کمیسیون سخت‌افزار نظام صنفی رایانه‌ای، می‌گوید: در شرایط کنونی، باید به تشکیل NGOهایی دلخوش بود که با رویکرد محیط زیست به بحثIT می‌پردازند و این تجهیزات را برای بالا بردن توان ذهنی دانش‌آموزان در اختیار آن‌ها قرار می‌دهند.
این اظهارات در حالی است که مهندس عبدالمجید ریاضی، معاون فناوری اطلاعات وزیر ارتباطات، در پاسخ به این سوال خبرنگار سیتنا که آیا تاکنون برای بازیافت تجهیزات رایانه‌ای، حرکتی در کشور صورت گرفته یا خیر، تصریح می‌کند: تاکنون طرحی در این خصوص نداشته‌ایم، اما از این ایده استقبال خواهیم کرد.
ریاضی، می‌گوید: استفاده از تجهیزات رایانه‌ای از رده خارج را می‌توان مورد ارزیابی قرار داد تا در این خصوص تصمیماتی اتخاذ شود.
از سوی دیگر، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، طرح تجهیز ۴۰۰ مدرسه در سطح شهر تهران را در دست دارد که بر این اساس، در ۱۵۰ مدرسه راهنمایی و ۲۵۰ مدرسه دبیرستانی آزمایشگاه رایانه‌ای احداث می‌شود.
البته از آن جا که اجرای این طرح هزینه‌های بسیاری را را به دنبال دارد، روند آن از سوی وزارت ارتباطات دنبال نخواهد شد، اما بسیارند مدارسی که دانش‌آموزان خلاق و نوآور ایرانی را در خود جای داده‌اند، پس آیا نباید به فکر این مدارس حتی در نقاط دور دست کشور بود تا حداقل امکانات رایانه‌ای بدون صرف هزینه‌های هنگفت تامین شود؟
ارائه شده در سیتنا